Ed

Waarom mijn hart naar de zorg uitgaat deel 4: Postoperatieve prikkels

Terug op de verpleegafdeling word ik verpleegd, verzorgd, in de watten gelegd, in de gaten gehouden, gesedeerd, verdoofd, gevoerd, gewassen. Gelukkig duurt dat niet lang: na twee dagen mag ik zelfstandig douchen, met de nodige voorbereidingen: we willen immers niet dat de wonden opengaan of infecteren; de verbanden doorweken, de infuusgaten vollopen en wat dies.

Waarom mijn hart naar de zorg uitgaat deel 3: openhartoperatie

De dag voor de operatie zullen de chirurg en de anesthesist me komen vertellen wat ze de volgende dag gaan doen. De moed zinkt me in de pantoffels als een jongeman in witte jas aan mijn bed verschijnt en wat onzeker begint te hakkelen over de operatie. Juliëtte en ik kijken elkaar aan en ik.

Waarom mijn hart naar de zorg uitgaat deel 2: Pyjama Party

Na de vooronderzoeken en voor de operatie Na de hartkatheterisatie word ik teruggereden naar de verpleegafdeling, waar Juliëtte op me wacht. Ik ben blij haar weer te zien en vertel haar wat de cardioloog heeft gezegd. We zijn het er in elk geval over eens dat het goed is dat er wat gedaan wordt aan.

Waarom mijn hart naar de zorg uitgaat deel 1: Witte Jassenvrees

Toen ik dan op aandringen van Juliëtte eindelijk naar de huisarts ging, mat hij een bloeddruk van 180 / 124; echt veel te hoog. “Heb je klachten?” vroeg hij. “Nah, niet echt,” zei ik. “Niet snel vermoeid, de laatste tijd?” “Ja, dat wel.” “Druk op de borst tijdens en/of na inspanning?” “Ja, eigenlijk ook wel.”.