Het was gechanneld door een medium en kwam van aartsengel Michael, dus was het waar: op 17 oktober 2006 zou een samenvoeging van energieën er voor zorgen dat de aarde en haar bewoners in een versnelde transformatie terechtkomen. Alle gedachten en overtuigingen zouden precies één miljoen maal versterkt worden. Dus wie positieve gedachten koesterde, zou de manifestatie van die gedachten sneller dan ooit verwerkelijkt zien worden. Maar ook de negatieve gedachten werden een miljoen keer versterkt… Vooral de vrede en welvaart op aarde zouden sterk vermeerderen als we met minstens een miljoen mensen gingen mediteren op die wens.

Met een soort kettingbriefgevoel stond ik die dag op om met een blij gemoed positieve gedachten te denken. Een van de katten was ziek geworden en de hele keukenvloer lag bezaaid met substanties die je nooit in een kat zou verwachten, laat staan erbuiten. “Reiniging!” dacht ik blij, “de kat gooit alles eruit wat ze niet meer nodig heeft.” Nadat ik alles had opgeruimd zette ik thee om op mijn gemak nog meer positieve gedachten te gaan denken. Nauwelijks gezeten, ging de telefoon. Een bankmedewerkster vroeg mij of ik al een oplossing had gevonden om mijn kredietoverschrijding terug te brengen naar het niveau waarop ik alleen nog maar het maximale bedrag in rood sta. “Nou, dat is mooi dat u net vandaag belt” zei ik, “als mijn informatie klopt, is de oplossing op handen nu.” Ze klonk niet overtuigd bij het afscheid. “Zie je” dacht ik, “ze gelooft in mijn welvaart, anders zou ze niet eens bellen!”

Later die dag vroeg een goede vriend geld voor een vriendendienst waarvoor hij niets hoefde te doen. ‘Een principekwestie’ noemde hij het.

Kortom: een dag als veel andere. Wellicht hebben de positieve gedachten tijd nodig om zich te manifesteren in de wereld, of zitten er nog wat belemmerende overtuigingen in me maar ik heb niets gemerkt van het magische getal ‘miljoen’. Ook niet in de volgende dagen waarop ik gespitst bleef op signalen van een plotseling versterkte welvaart of wereldvrede.

Het doet me een beetje denken aan de affirmatiehype van jaren geleden: je schreef gewoon iedere dag twintig keer een positieve affirmatie op en alles kwam goed: “Ik, Ed, word ondersteund door het universum, dat mij gezondheid, voorspoed en geluk geeft, en laat deze gedachte nu los in het vertrouwen dat de kosmos er voor zorgt.” Ik, Ed, laat de ultraviolette gedachte nu los in het vertrouwen dat ik een kinderlijke, hoopvolle naïviteit bezit, die mij nog steeds doet opveren bij hoopvolle voorspellingen, ongeacht van wie ze komen. Ik blijf het leuk vinden en word er nog altijd wat hebberig van…